می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
نيست يك دم شكند خواب به چشم كس و ليك
غم اين خفته چند
خواب در چشم ترم مى شكند
نگران با من استاده
سحر
صبح ميخواهد از من
كز مبارك دم او ﺁورم
اين قوم به جان باخته را بلكه خبر
در جگر خارى ليكن
از ره اين سفرم مى شكند.
نازك ﺁراى تن ساق گلى
كه به جانش كشتم
و به جان دادمش ﺁب
اى دريغا به برم مى شكند.
دستها مى سايم
تا درى بگشايم
بر عبث مى پايم
كه به در كس ﺁيد
در و ديوار به هم ريخته شان
بر سرم مى شكند.
مى تراود مهتاب
مى درخشد شبتاب،
مانده پاى ﺁبله از راه دراز
بر دم دهكده مردى تنها
دست او بر در، مى گويد با خود:
غم اين خفته چند
خواب در چشم ترم مى شكند.
|
Mi tarávad mahtáb
Mi deraxšad šabtáb,
Nist yek dam šekanad xáb be čašm e kas o lik
Qam e in xofte ye čand
Xáb dar čašm e taram mi šekanad.
Negarán bá man estáde sahar
Sobh mixáhad az man
Kaz mobárak dam e u ávaram
in qowm e be ján báxte rá balke xabar
Dar jegar xári likan
Az rah e in safaram mi šekanad.
Názok áráy e tan e sáq e goli
Ke be jánaš keštam
Va be ján dádamaš áb
Ey dariqá be baram mi šekanad.
Dasthá mi sáyam
Tá dari bogšáyam
Bar abas mi páyam
Ke be dar kas áyad
Dar o divár e be ham rixtešán
Bar saram mi šekanad.
Mi tarávad mahtáb
Mi deraxšad šabtáb;
Mánde páy ábleh az ráh e deráz
Bar dam e dehkade mardi tanhá
Dast e u bar dar, mi guyad bá xod:
Qam e in xofte ye čand
Xáb dar čašm e taram mi šekanad. |
