|
|
|
برای بيان عملی كه در گذشته انجام گرفته اما وقوع آن مدتی دوام داشته يا تكرار شده است. مثال : می گفت، می نوشت.
١- سرحدی شمالی
شيوه ساختن: با استفاده از
جدول ساختمان فعل،
شناسه شخصی گذشته + بن ماضی + a = ماضی
استمراری (فعل متعدی)
صرف افعال متعدی و لازم در لهجه سرحدی
شمالی يكسان است. (رجوع شود به بخش
ماضی استمراری فعل لازم در لهجه سرحدی
شمالی)
مثال:
man a gošton
من می گفتم
ammá
a goštan
ما می گفتيم
- سراوانی، سرحدی
مركزی و جنوبی
شيوه ساختن: با استفاده از
جدول ساختمان فعل،
شناسه شخصی گذشته + بن ماضی + a = ماضی
استمراری (فعل متعدی)
شناسه شخصی گذشته برای تمام اشخاص برابر است با شناسه شخصی سوم
شخص مفرد كه تهی ميباشد:
0 + بن ماضی +
a = ماضی
استمراری (فعل متعدی)
|
ماضی استمراری(فعل متعدی) مصدر wánten "خواندن" ( سراوانی، سرحدی مركزی و جنوبی ) |
|||
|
اول شخص |
دوم شخص |
سوم شخص |
|
| مفرد |
man/mon a wánt من می خواندم |
ta/tow
a wánt تو می خواندی |
áyi
a wánt
او می خواند |
| جمع |
má
a wánt ما می خوانديم |
šomá
a wánt
شما می خوانديد |
áwán/áyán
a wánt
آنها می خواندند |
ماضی استمراری جريانی (فعل متعدی)
عملی را در گذشته در حال جريان داشتن شرح ميدهد مانند داشتم می گفتم.
سرحدی شمالی
افعال متعدی صرف ميشوند
|
ماضی استمراری جريانی ( سرحدی شمالی ) |
|||
|
اول شخص |
دوم شخص |
سوم شخص |
|
| مفرد |
man
dášton
wánton
من داشتم می خواندم |
ta
dáštey
wántey
تو داشتی می خواندی |
áyi
dášt
wánt
او داشت می خواند |
| جمع |
ammá
dáštan
wántan ما داشتيم می خوانديم |
šomá
dášteyt
wánteyt شما داشتيد می خوانديد |
áwán
dáštant
wántant
آنها داشتند می خواندند |
سرحدی
مركزی و جنوبی
ماضی ساده فعل اصلی ( متعدی) +(a)+
ماضی ساده فعل كمكی داشتن
( متعدی) = حال جريانی ( سرحدی)
افعال متعدی صرف نميشوند
|
ماضی استمراری جريانی ( سرحدی مركزی و جنوبی) |
|||
|
اول شخص |
دوم شخص |
سوم شخص |
|
| مفرد |
man
dášt
wánt
داشتم می خواندم |
ta
dášt
wánt داشتی می خواندی |
áyi dášt
wánt
داشت می خواند |
| جمع |
má
dášt
wánt داشتيم می خوانديم |
šomá
dášt
wánt
داشتيد می خوانديد |
áwán
dášt
wánt
داشتند می خواندند |
علامت استمراری a در
لهجه سرحدی در جملاتی كه دارای فعلی ساده باشند معمولاً به o
تبديل شده يا كاملاً حذف ميشود . ولی اگر فعل جمله فعلی
مركب
باشد مانند áp
wárten "آب خوردن"، در آنصورت علامت استمراری a بين
اجزاء فعل مركب يعنی áp و wárten ظاهر ميشود.
مثال:
Man dášt
wárt.
من داشتم می خوردم
Man dášt
o wárt.
من داشتم می خوردم
Man dášt áp
a wárt.
من داشتم آب می خوردم
Áyi dášt kár a kort. اوداشت كارمی كرد
سراوانی
شيوه ساختن: حال ساده فعل اصلی + ماضی ساده فعل بودن + goláíš = ماضی استمراری جريانی (فعل متعدی)
|
ماضی استمراری جريانی ( سراوانی ) مصدر wánten "خواندن" |
|||
|
اول شخص |
دوم شخص |
سوم شخص |
|
| مفرد | goláíš
atán
wánán داشتم می خواندم |
goláíš
atey
wáney
داشتی می خواندی |
goláíš
at
wánt داشت می خواند |
| جمع | goláíš
ateyn
wáneyn داشتيم می خوانديم |
goláíš
ateyt
wáneyt داشتيد می خوانديد |
goláíš
atent
wánent
داشتند می خواندند |
مكرانی
شيوه ساختن: ماضی ساده فعل بودن + (á + مصدر حال) = ماضی جريانی مكرانی
|
ماضی استمراری جريانی ( مكرانی ) مصدر حال wánag "خواندن" |
|||
|
اول شخص |
دوم شخص |
سوم شخص |
|
| مفرد | wánagá atán
داشتم می خواندم |
wánagá atey
داشتی می خواندی |
wánagá at
داشت می خواند |
| جمع | wánagá ateyn
داشتيم می خوانديم |
wánagá ateyt
داشتيد می خوانديد |
wánagá
atant داشتند می خواندند |